Durgunluğun Ardı
Bugün gün durgun; yağmur yavaşça inerken
Gözlerimi kapadım,
içimdeki manzarayı seyrediyorum.
Durgunluğun çatladığını işitiyorum;
Görmeden de bilinir bazı sesler…
Sır, hep en derinde saklanır
dokunulmamış bir yerin ardında.
Bir şey ya gizleniyordur,
ya hazırlanıyordur,
ya da çoktan olmuştur.
Gizlenen → gerilimdir.
Hazırlanan → dönüşümdür.
Olan → bilgelik.
Ama bazen zamanın kendisi meydan okur;
bazen de yılların yükü suskunlukta taşınır.
Durgunluk çeşitlidir:
Kimi zaman değerdir,
kimi zaman anlam,
kimi zaman sessizlik…
kimi zaman da karanlığın ilk kıvılcımı.
Ve işte o anlarda,
tüm söylediklerimi unut.
Her şey susar.
İkilik konuşur.
Konuşmak dediğim: çatlamak, yarılmak…
Görmediğin ne varsa
gün yüzüne çıkar.
O anlarda yaşamamayı bile dileyeceksin;
çünkü karanlık yüzünü gösterdiğinde
şeytanı bile dost sanırsın.
Mehmet AYDEMİR 5.12.2025 Yılın son ayında… Bir yaralı kuşa itafen..
