Öteden Beri…
Elli beşine gelmişsin…
Bir bakmışsın, hayat geçip gitmiş.
İnsan çok şeyi başardığını sanır;
Bir düş kırıklığı mı dersin,
Yoksa sessiz bir kabulleniş mi?
Koca yaşanmışlıklar var geride,
En alasından bir yaşam mücadelesi…
Ama gürültüsüz.
Artıları kadar eksileri de olacak elbet;
Kimi zaman bir tebessüm olur,
Kimi zamansa alır seni,
Adını koyamadığın bir yolculuğa çıkarır.
Ama içindeki o ses…
Susmaz.
Ne kadar susturmaya çalışsan da
Haykırmaya devam eder.
“Tabii…” dediğini duyar gibiyim.
Evet, tabii.
Çünkü o, senden önce de vardı,
Senden sonra da olacak.
Sessizliğin ötesinde,
Bir düşler denizinin balığıdır o.
Kimsenin bilmediği bir kurmacanın
İlk karakteri,
Sahnelerin aranan
Manasal derinliğin mavisi…
Ve belki de
Kimsesizlerin en tanıdığı.
Şimdi sen, elli beşinde;
Onu bilmeden yargılıyorsun.
Oysa o, bütünün bilinci olarak
Renkler mozaiğinde
Kendi oranını aramakta.
Baştan düşlediğin senaryonun
Nasıl bir filme dönüşeceğini
Merak etmekte…
İnsan, koca bir sahilde
Bir kum tanesi sadece.
Öğle vakti güneşin altında
Geceye kalacak olanı,
Ilık rüzgârda vuracak
Yakamozu düşler.
Dün…
Bugün…
Ve belki yarın…
Mehmet Aydemir 02.02.2026 saat: 14:14 Elli beşinde hayat…